De blauwe vliegenmepper

The item in your shopping basket is on back order”. Balen! Net te laat. De vliegenmepper was binnen twee uur uitverkocht. En wat had ik die graag hier in Winterswijk op tafel liggen. Niet omdat ik veel last heb van vliegen, nee, gewoon om te hebben. Een symbool van ultieme communicatie. In de kleur blauw met de opdruk “Truth over flies”. Woorden die me nog lang zullen heugen.

 

Nee, niet omdat ik een latente behoefte heb Jan Wolkers op te volgen en met een vergrootglas op insectenjacht te gaan. Maar wel om op jacht te gaan naar de waarheid. Want dat is tegenwoordig ver te zoeken in de Verenigde Staten. Wat bezielt de Amerikanen toch om zo weg te lopen met twee heren op leeftijd. De ene heer die het presteert iedere dag gemiddeld vijftien leugens te verkopen en de andere heer die op bijna tachtigjarige leeftijd zegt een lans te breken voor de jongeren in de VS. Is er dan echt niemand te vinden met een beetje jeugdigheid, fatsoen en waardigheid in een land met bijna 330 miljoen inwoners.

 

Wat maakt het nou dat de Amerikanen vier jaar geleden gekozen hebben voor Trump. Het zijn zeker niet zijn charmes, zijn voorkomen of zijn smetteloze blazoen. Nee, Trump weet precies de juiste snaar te raken. Zo sprak ik jaren geleden ene John tijdens een vakantie in Washington state. John, getooid met een MAGA-petje en rondrijdend in een volgeplakte pickup truck, vertelde mij met een onmiskenbaar zuidelijk accent, dat iedere Amerikaan vasthoudt aan drie rechten: “the right to life, liberty, and estate”. Oftewel, het leven is heilig, net zoals vrijheid en het bezit van een stukje grond. En daarom is een bemoeizuchtige overheid voor veel Amerikanen hét grote gevaar. Iets waar Trump met veel succes gebruik (of misbruik) heeft gemaakt. Trump, de grote voorvechter van het individualisme en de strijdmakker tegen de corrupte overheid van Obama en Clinton (zoals hij het telkens weer herhaalt).

 

Maar hoe lang duurt het nou voordat de Amerikanen eindelijk inzien dat de tactiek van verdeel en heers hen niets oplevert. De oude bondgenoten lopen weg en het vertrouwen in de stabiliserende rol van de VS op het mondiale podium verdwijnt. Een stem voor een andere koers is zo gemaakt op 3 november. Of deze koers de juiste is, zal de komende vier jaar dan wel blijken. Ik weet in ieder geval, dat de gedachte aan een andere politiek klimaat in de VS mij een stuk gelukkiger maakt. Net zoals die vlieg op het hoofd van vicepresident Pence tijdens het debat met Kamala Harris. Even niet storen aan weer een hoop verbale diarree, maar spelen met de gedachte dat een blauwe vliegenmepper een mooie oplossing is voor veel problemen.

 

Volgende week zondag volgt weer een nieuwe post op deze plek. Heb jij een interessant onderwerp, laat dat dan aan mij weten. Mijn gedachtekronkels kronkelen graag door.